Χορεύοντας με το Χρόνο

Ήταν Σάββατο βράδυ. Πέρυσι τέτοια εποχή. Είχα βγει με τον κολλητό για ένα ποτό σε ένα μπαράκι του κέντρου. Ένα ροκάδικο στη Καρύτση, από αυτά που τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει της μόδας. Και ευτυχώς δηλαδή, γιατί και καλή μουσική παίζει και το ευχαριστιέσαι. Ο χώρος μέσα ημιφωτισμένος και ζεστός. Αποχρώσεις του ξύλου έκαναν το σκηνικό προσιτό, ενώ και οι θαμώνες- νεαρόκοσμος στη πλειοψηφία του- φαίνονταν να απολαμβάνουν τις στιγμές με διάθεση δεκτικότητας. Παραγγείλαμε ποτό και την αράξαμε όρθιοι στην περιμετρική μπάρα της χοντρής κολώνας που έστεκε στη μέση του μαγαζιού. Τσιγάρα, καπνοί σε λευκό χρώμα να αναδύονται προς το ταβάνι, δυνατές νότες να μπαινοβγαίνουν στα αυτιά μας και γκομενοπαρέες να λικνίζονται δειλά στο ρυθμό της μουσικής, μου είχαν φτιάξει το κέφι.  Δίπλα στην είσοδο του μπαρ, στην άκρη της μπάρας που διέγραφε περιμετρικά τον τοίχο του μαγαζιού, ήταν μια γυναικοπαρέα. Στοιβαγμένες 5-6 κοπέλες γύρω στα 20 πίνανε τα κοκτέιλ τους και απολάμβαναν τη βραδιά μιλώντας με χαμόγελα η μία στο αυτί της άλλης. Οικείες στιγμές φοιτητικών χρόνων ξύπνησαν στο μυαλό μου. Ώσπου κάτι αναπάντεχο τράβηξε την προσοχή μου. Όχι μόνο τη δική μου δηλαδή, αλλά και των υπολοίπων πελατών. Καθώς χάζευα τις κοπέλες που χαριεντίζονταν αθώα μεταξύ τους, εκείνες ξαφνικά έκαναν στροφή 90 μοιρών και κοίταξαν προς το μέσο του μαγαζιού  γελώντας δυνατά. Ασυναίσθητα κοίταξα και γω. Το θέαμα με συνεπήρε. Ήταν ένας παππούς, γύρω στα 70-75, με γκρίζο μάλλινο κουστούμι, αδύνατος, μεσαίου αναστήματος με φαλάκρα και μαύρα κοκάλινα γυαλιά. Αν τον έβλεπες μέρα, θα μπορούσες κάλλιστα να τον περάσεις για κάποιον υπερήλικο δικηγόρο ή ενδεχομένως για τον επί τιμή πρόεδρο της ένωσης Ελλήνων συμβολαιογράφων. Μπορεί και εισαγγελέων. Και αν η εύλογη απορία που δημιουργείται βλέποντας τον παππού μία η ώρα τη νύχτα  στο ροκάδικο είναι: … τι θέλει τέτοια ώρα εδώ?... το θέαμα που ακολούθησε ήταν τόσο αλλόκοτο που δεν σκέφτεσαι απορίες, αλλά το απολαμβάνεις έκπληκτος. Εκείνη τη στιγμή λοιπόν ο dj έπαιζε το sex machine του James Brown και ο παππούς έδινε ρεσιτάλ χορού στο μέσο του μαγαζιού.  Τίναζε το σώμα του, χτυπιόταν πάνω κάτω, μέχρι και σπαγγάτο έκανε, μιμούμενος τον μακαρίτη James που έκανε το ίδιο τραγουδώντας το τραγούδι στο video clip του. Χόρευε και πείραζε τα κορίτσια στην άκρη της μπάρας γελώντας τους και τραγουδώντας στίχους… Stay on the scene… like a sex machine. Ο κολλητός που είναι και fan του χορού είχε μείνει και αυτός μαλάκας. – Ξέρει και τις φιγούρες… μου είπε με έκπληξη. Ο παππούς αφού έκανε τα δικά του γύρισε στο μπαρ όπου είχε πιάσει θέση στην άκρη του, κάθισε στο ψηλό σκαμπό και έχοντας το ποτό του μπροστά χτύπαγε με τις παλάμες του ρυθμικά την ξύλινη επιφάνεια της μπάρας, με το ποτήρι του ανάμεσα τους να το κοιτάζει κουνώντας το κεφάλι του. Σα να έκανε προσευχή ή ένα είδος λατρείας μπροστά σε ένα ιερό αντικείμενο. Μετά από λίγο, αφού ήπιε δυο γουλιές σηκώθηκε και δώστου πάλι χορό και φιγούρες μπροστά από την παρέα των κοριτσιών που φαίνονταν να το διασκεδάζουν. Δεν ήταν μόνο το αταίριαστο της εικόνας που με εντυπωσίασε, δηλαδή ο κουστουμαριστός συνταξιούχος στο μπαράκι, αλλά το ότι χόρευε με φιγούρες που πρέπει να χεις άντερα για να τις κάνεις και κυρίως εξαιρετική φυσική κατάσταση. Και μάλιστα για τόση διάρκεια όπως τις έκανε εκείνος. Στο τέλος καθώς έκλεινε το τραγούδι, ο υπερήλικας θαμώνας έπεσε στα γόνατα και έχοντας υψώσει τα χέρια του προς τον ουρανό κούναγε το σώμα του συνοδεύοντας το ρυθμό. Χόρευε και φλέρταρε αδιαφορώντας για τους γύρω του. Μια μορφή βγαλμένη από κόμικ, σαν ήρωας με διπλή προσωπικότητα.  Κάπως έτσι συνεχίστηκε η βραδιά, με τον παππού να πηγαινοέρχεται μεταξύ πίστας δίπλα στα κοριτσάκια και μπάρας όπου προσεύχονταν στο ποτό του, έτσι για να πάρει δυνάμεις και να εφορμήσει ξανά. Η ώρα πέρασε, η παρέα των κοριτσιών κουρασμένη πήρε το δρόμο της και ο παππούς με αποθέματα ενέργειας συνέχιζε να προσεύχεται τραγουδώντας πάνω από το γυάλινο ποτήρι. Μετά απο λίγη ώρα έφυγα και γω. Εκείνος συνέχιζε τα δικά του στη πίστα. Τι περίπτωση και αυτή!.. σκεφτόμουνα.  Σα να ξέφυγε απ΄το χρόνο και το γιορτάζει!